Katiplik serüvenine en erken atılanlardan biriyim sanırım.Liseyi bitirir bitirmez KPSS sınavına hazırlandım. 75 puan alarak başvurumu yaptım. 12 Haziran sabahı sıfır heyecanla adliyenin yolunu tuttum.

Sınav anına kadar hiç heyecanım yoktu,sınav başladığı anda heyecanım da başladı ama çok şükür ki kontrol altına alarak 130 kelime yazdım. Sınav anı beklediğimden daha rahat,daha konforluydu.Bilgisayarlar arasında yeterli mesafeler vardı.Yanımdaki kişinin yazdığı beni etkilememişti.Evimde, bilgisayar masamda 160 kelimeye kadar çıkarken sınav anında düşüş yaşadım ama olsun bu sayı mülakata kalmama yetti.

Mülakat tarihi beklediğimden de yakındı.20 haziranda da komisyon karşısına çıktım.Kapıdaki görevli arkadaşı hiç unutmayacağım...

"2004 mü? ahahahaha..senin burada ne işin var ya, git üniversite oku daha çok küçüksün" diyerek komisyonun karşısına çıkmama saniyeler kala moralimi yükseltmesi gerekirken iyice bozmuştu sağolsun.

Neyse komisyon karşısına çıktım kendimi gayet rahat tanıttım,katıldığım bir yarışmadaki hikaye birinciliğimden bahsettim bu onların çok dikkatini çekmişti.4 soru soruldu ikisini bildim.Genel olarak sohbet havasında geçti. Daha yeni bahsettiğim kapı önündeki moral bozan arkadaş yine görevini yapmaya devam etti... "Aaa senin hikaye yarışması birinciliğin mi var,bizim hayatımızı da yazsana " konuşmasına; "Atandığımda hatırlat yazalım" cevabını vererek kısa bir süre de olsa susturmuştum onu. Sıra gelmişti sonuç bekleme aşamasına..

Bu süreç çok uzun sürmüştü. Ben bekleme sürecinde artık benim için bir tutku haline gelen klavyeme çalışmaya devam ettim. Evet her gün,aralıksız klavye çalıştım düellolar yaptım. Ve artık 170 180 bandındayım çok şükür. Bu seviyeye gelmemde büyük katkısı olan KATİP ONLİNE sitesi beni kendine öyle bir bağladı ki girmediğim zamanlar kendimi eksik hissediyorum :) Tüm katip online sitesi ekibine ayrı ayrı teşekkürlerimi sunuyorum hepinizden Allah razı olsun. Sonuç ekranıyla yüzleşme zamanı geldi çattı...

Maalesef başarısız yazısını gördüğümde donakalmıştım. Bu yazıyı da sonuçların açıklandığı akşam yazıyorum. Şu an grupta atanan arkadaşlarımın mutluluğuna tanık oluyorum. Atanamayan bizler için ise yeni bir süreç başlıyor.Ağlama faslı bitti,üzüntümü yaşadım. Şimdi ise küllerimden yeniden doğma vakti. Ekranda gördüğüm başarısız yazısı beni o kadar hırslandırdı ki,bir gün buraya gelip bende ATANDIM yazacağım. Asla pes etmek yok yine deneyeceğim yine,yine... Tecrübelerimi paylaştığım bu yazım umarım benim gibi atanamayan,şu an paramparça olan arkadaşlarım için de bir motivasyon yazısı olur. Asla pes etmeyeceğiz. O adliyeye bizlerde bir gün ZABIT KATİBİ olarak gireceğiz ve görevimizi layığıyla,gururla yerine getireceğiz.O kapıdaki görevli arkadaşın karşısına çıkıp "hadi gel senin hikayeni yazalım" diyeceğim günü iple çekiyorum. BENİ ÇOK HIRSLANDIRDINIZ GERİSİNİ SİZ DÜŞÜNÜN :D