merhaba evet başlık biraz ürkütücü olabilir, fakat çok fazla emek verip de alamamanın sonu bu. İstemeye, yeniden denemeye cesareti kalmamış insanlar. İlk deneyimim Erzurum Adliyesinde oldu. Klavye de 102 doğru yazabilmiştim ve bu da sıralamaya girmem için yeterli gelmemişti. Daha sonra yargıtay ilanı çıktı ve mülakatta elenmiştim. O kadar bekleyişin sonucunun hüsran olması beni çok üzmüştü. Daha sonra yeni bir ilan gelmişti, yeni bir ilan dediğime bakmayın aylar sonra hatta 1 yıl sonra gelen bir ilan bu, Burada da Adana BAM da girip derece yapıp mülakatta elenmiştim. Bu bekleyişin sonu da koca bir hüsran oldu benim için. KPSS ye çalışacak gücüm kalmamıştı ama bir güçlü en azından tekrar alımlara başvura bilmek için o psikoloji ile tekrar çalışmaya başladım ve üzüntümü bile yaşayamamıştım. Çünkü buna pekte fırsatım kalmamıştı. 74 aldım ve yeni ilana kadar tekrar klavye çalışmaya devam ettim. Yeni ilan sonucu hem zabıt hem de cte katipliğine başvurdum ikisinde de klavye de derece yaptım Hatay da birinci oldum. Çok umutluydum sonuçta ikisi de başarısız geldi. Üstelik kontenjan da doldurmamışlardı. Ne düşüneceğimi nasıl bir üzüntü içinde olmam gerektiğini bile kestiremiyordum. Kurduğunuz tüm hayaller bir anda çöp oluyor, beklediğiniz her şey bir anda bom boş çıkıyor. En çokta gecelere kadar çalıştığınız klavye, mülakat ... İşe hakim olacak kadar her şeyi öğrenmek ve bunun sonucunda kapıdan içeri girememek. Bazen söyleyecek pek bir şey gelmiyor içinizden...